پیش‌نوشت: این پست در ادامه بازی وبلاگی است که رضا خان خوابگرد راه انداخت و به لطف منثوری «تمت»نویس موجش به حقیر هم رسید. راستش باید اعتراف کنم که من دیر به این دنیا آمدم. دنیای مجازی را می‌گویم. تا قبل از دانشگاه، اصلا اهل این حرف‌ها نبودم؛ کامران و هومن گوش می‌دادم و با مریم حیدرزاده فاز می‌گرفتم. اینها را می‌گویم تا بدانید که چقدر نوشتن این پست در برابر گنده‌های فاخر وبلاگستان فارسی، برایم دشوار است.